ΑΕΚ-ΠΑΟΚ: Τώρα εσείς θέλετε να καθίσουμε να κάνουμε σοβαρή ποδοσφαιρική ανάλυση, ας πούμε. Να πούμε για τη διαφορά στην ποιότητα των ρόστερ, για τις μεταγραφές που δεν έγιναν… Να μιλήσουμε ακόμα και για το πόσο κοστίζουν τα μπετά στο νέο γήπεδο. Στο ίσιωμα της ΑΕΚ άλλωστε, στο επικοινωνιακό και αγωνιστικό τέλμα που βρίσκεται ο καθένας, κάθε ένας μπορεί να λέει το μακρύ του και το κοντό του.

Πήγε η ΑΕΚ να παίξει με τον ΠΑΟΚ. Με τη διαφορά μαζί του στους εννιά βαθμούς και από την κορυφή στους 12. Πήγε μια ομάδα δίχως μεταγραφική ενίσχυση, με πολλά προβλήματα σε όλες τις γραμμές. Και ποια είναι η εικόνα του παιχνιδιού; Είδατε τον ΠΑΟΚ να πατάει την ΑΕΚ; Είδατε η ομάδα που θέλει να πάρει το πρωτάθλημα να κάνει δέκα ευκαιρίες και να κλείνει τον αντίπαλο στα καρέ; Τίποτα δεν είδατε. Και δεν θα άλλαζε τίποτα, αν δεν αποφάσιζε ο διαιτητής να δώσει τη νίκη στον ΠΑΟΚ.

Δεν είμαστε τρελοί, ούτε θα τρελαθούμε. Οσα πέρασε η ΑΕΚ  και ο κόσμος της επί 20ετία, δεν συγκρίνονται με καμία άλλη ομάδα στη χώρα. Αλλά δεν μπορεί η ΑΕΚ, η ομάδα που πρωτοστάτησε και γκρέμισε την παράγκα, να βλέπει να γίνονται τέτοια σκηνικά. Στην Τούμπα υπήρξε αλλοίωση αποτελέσματος. Υπάρχει καταφανές τράβηγμα του Σβιντέρσκι στον Βράνιες, προτού η μπάλα καταλήξει στον Βιεϊρίνια και τον σπρώξει ο Σιμόες. Τόσο καθαρή, που ακόμα και ο κ. Ιωσηφίδης θα μπορούσε να το πει (κάνω και μια αναφορά: κύριε Ιωσηφίδη, στο PAOK TV σχολιάζετε, αλλά δεν ήταν μωαμεθανοί οι αντίπαλοι. Και σίγουρα, κανείς παίκτης της ΑΕΚ δεν φέρθηκε τόσο αισχρά σε αντίπαλο του, όπως εσείς κάποτε στον Δίντσικο).

Αλλά, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν και σε άλλα όμορφα γήπεδα της χώρας, στο φινάλε χάθηκαν τα ριπλέι. Χάθηκαν οι φακοί, τα μοιρογνωμόνια, οι αναλυτές διαιτησίας, όλοι εκείνοι που μας ζαλίζουν το κεφάλι κάθε αγωνιστική. Δεν το είδε κανείς. Είναι σα να υπήρξε στη σφαίρα του φανταστικού. Φοβερά και τρομερά πράγματα. Ο ΠΑΟΚ πήρε προβάδισμα με κάλπικο τρόπο, αλλά κανείς δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα με αυτό.

Μετά τι συνέβη; Απλά. Η ΑΕΚ ανέβηκε στο γήπεδο, έκλεισε τον ΠΑΟΚ στα καρέ του. Είχε τη μεγαλύτερη ευκαιρία του ματς με το δοκάρι του Μάνταλου, είχε το τετ α τετ του Ολιβέιρα, σε φάση που είναι ξεκάθαρο πως καταλήγει κόρνερ και ας έδωσε βιαστικά άουτ ο διαιτητής. Ασε μη γίνει καμία ζημιά. Στις επόμενες φάσεις που άφησε την μπάλα να παιχθεί μέσα στην περιοχή, είδατε όσα συνέβησαν. Χέρι του Βαρέλα μετά τη σύγκρουση με τον Μάτος και γκρέμισμα του Κρίστισιτς, απόκρουση που ζηλεύει και ο Χόγκας στο χάντμπολ της ΑΕΚ στο γυριστό του Βράνιες.

Τώρα θα πει κάποιος, πως υπήρξαν και δύο αποβολές στο φινάλε. Πως δεν δόθηκε δευτερόλεπτο παραπάνω καθυστέρησης και ας έπαιζε η ΑΕΚ με εννιά. Όλα είχαν δρομολογηθεί. Όλα είχαν κανονιστεί και ήταν ξεκάθαρα. Ετσι και αλλιώς, η αντίδραση της ΑΕΚ ήταν αναιμική για ακόμα μια φορά. Υπάρχει και μια νοοτροπία, πως δεν πρέπει να φωνάζουμε γιατί δεν φαινόμαστε δυνατοί. Όλα μια χαρά και ψάξε να βρεις τώρα τι έγινε.

Το θέμα είναι να βρεθούν λύσεις και να αλλάξει το πράγμα. Να πω, ότι είμαι αισιόδοξος. Δεν το βλέπω. Εμείς θα συνεχίσουμε να ζούμε στο μικρόκοσμο μας. Θα τσακωνόμαστε για τους παίκτες που έχουμε και εκείνους που δεν έχουμε. Θα δεχόμαστε καθημερινά το επικοινωνιακό τσουνάμι που προσπαθεί να μας βγάλει τρελούς. Αλλωστε, όλα είναι ίδια. Αναλογιστείτε μόνο, πως ακόμα και εντός της ΑΕΚ, ακούγεται όλο και πιο έντονα το περίφημο: «κάντε επενδύσεις να φτιάξετε ομάδα».

Θα κλείσω με αυτό: ποιος απαγορεύει σε κάθε ομάδα, που μπορεί να παίζει ακόμα και με πιτσιρίκια, να έχει δικαίωμα στην ελπίδα. Ποιος μπορεί να λειτουργεί με αυτόν τον αηδιαστικό τρόπο και να καθορίζει το νικητή κάθε εβδομάδα. Κανείς. Οσοι πέφτουν στο λούκι, απλά βλέπουν το τυράκι και χάνουν τη φάκα. Οι υπόλοιποι, όσοι με τη δική μου λογική μπορούν να κατανοούν όσα συμβαίνουν, καλό κουράγιο.

ΠΗΓΗ:Sportdog